Zηλεύω την πνευματική του εγρήγορση. Ξαγρυπνάει για όλους εμάς.Ζηλεύω το ερευνητικό του πάθος για τον εντοπισμό και την καταγραφή της πιο ασήμαντης λεπτομέρειας που ,όμως, είναι απαραίτητη για τη συναρμολόγηση των μερών σε όλο.Οι "χειροποίητες ιδέες", η εκπληκτική άνεση και ευχέρεια της γλώσσας είναι αξιοζήλευτα στοιχεία που σφραγίζουν την πνευματική πορεία του λογοτέχνη Πάνου Θεοδωρίδη.Ταπεινά, του αφιερώνω το παρόν ιστολόγιο ως μια μικρή ένδειξη ευγνωμοσύνης.

Πέμπτη, 18 Φεβρουαρίου 2010

ΜΑΛΛΙΑ ΚΟΥΒΑΡΙΑ

Δύο κοπελίτσες κατεβαίνουν τον δρόμο. Καθώς διασταυρώνομαι μαζί τους, τις ακούω να μιλάνε για ένα γεγονός του παρελθόντος. Φαίνεται πως υπάρχουν κενά μνήμης και η μία της παρέας αναλαμβάνει να ζωηρέψει τις αναμνήσεις. Η ανάκληση του παρελθόντος γεγονότος γίνεται με την φράση "φορούσα εκείνες τις ψηλές μπότες"! Μέσα σε λίγα δευτερόλεπτα, σκέφτομαι, ξετυλίγεται όλο το κουβάρι της μνήμης που είναι όλο τυλιγμένο με το νήμα της υπερβολικής αυταρέσκειας και ματαιοδοξίας.Τελικά, το μόνο νήμα που κόβεται είναι αυτό της ζωής. Πρώτα η ψυχή και μετά το χούι...

1 σχόλιο:

  1. Τελικά, όσο περνάνε τα χρόνια, εσύ μ' αρέσει περισσότερο! ;)

    ΑπάντησηΔιαγραφή